Bij het opruimen van mijn platencollectie kwam ik onlangs de obscure verzamelelpee ‘Kings of Reggae, volume 2’ tegen met daarop het nummer ‘Your Arms’ van Roman Stewart. Het was eind vorige eeuw een van mijn favoriete reggae-nummers, maar ik ben destijds nooit iets te weten gekomen over Roman Stewart zelf en ik had geen idee of hij nog meer muziek had gemaakt of wat er van hem geworden was. (zie deel 1)

Inmiddels is er -met de komst van het internet- wel wat spaarzame informatie over hem en zijn lot te vinden.

Roman werd op 11 mei 1957 geboren in Kingston als broer van Tinga, die later ook zanger zou worden. Een tijdje vormden ze zelfs nog een duo als The Stewart brothers.

Romans carrière begon op straat. Samen met Freddy ‘I Wanna Wake Up With You’ McGregor stond hij te zingen aan de kade waar de Amerikaanse cruiseschepen aanlegden, in de hoop dat de eerste dollars die de toeristen op Jamaica uitgaven in hun omgekeerde hoedje terecht zouden komen. Hij maakte zijn eerste studio opnames op 11-jarige leeftijd en had al een paar solo-singles uitgebracht toen hij in 1975 de Independence Song Competition won, een wedstrijd die in de jaren zestig was opgezet als een Jamaicaanse variant op het Eurovisie Songfestival.

Eerdere winnaars waren grote namen als Desmond Dekker en Toots & The Maytals en toen Roman met het tamelijk onbenullige ‘Hooray Festival’ zijn editie won, betekende het een bescheiden doorbraak. Het nummer was geschreven door zijn broer Tinga en Willie Lindo, die later een van Jamaica’s meest gevraagde sessie-gitaristen zou worden. Hij speelde onder andere mee op klassieke platen als ‘Harder Than The Rest’ van Culture en ‘Party Time’ van The Heptones.

Trojan Records bracht een paar jaar geleden onder de titel ‘Baba Boom!’ een verzamel-cd uit met nummers van de Jamaicaanse Songfestivals, waaronder de hit van Roman. De plaat is via Amazon te bestellen, maar voor je dat doet loont het wel de moeite om het fragment op de site eerst even te beluisteren. Het kan je zomaar 25 dollar schelen.

In 1976 scoorde Roman een nog grotere hit met het toepasselijke nummer ‘Hit Song’, over de wens van veel Jamaicanen om de armoede te ontvluchten via de muziek.

Nog in hetzelfde jaar vertrok Stewart naar New York om het daar helemaal te gaan maken, maar het grote geluk heeft hij er kennelijk niet gevonden, want hij keerde regelmatig terug naar Jamaica.

Romans eerste solo-elpee ‘Running Away From Love’ kwam uit in 1978. Op die plaat staan ook de nummers ‘Your Arms’ en ‘Loser’. Dat is dus de elpee waar ik jaren naar op zoek was, maar waarvan ik tegelijkertijd niet eens wist dat die bestond.

‘Running Away From Love’ wordt algemeen gezien als Stewarts meesterwerk. Goede exemplaren zijn de afgelopen jaren voor 80 tot 200 Euro via veilingsites op internet verhandeld. Het is een mooie plaat, maar dat is me te gortig. Het zal een van die elpees blijven waarvan ik hoop dat ik ze ooit een keer tegenkom in een uitverkoopbak of zomaar op de vrijmarkt.

Na zijn opus magnus heeft Roman Stewart nog talloze platen gemaakt die in kwaliteit variëren van middelmatig tot regelrechte bagger. Het bewijs daarvoor is hier en daar nog wel te beluisteren op internet. Er staan een aantal singles op YouTube en er zijn compilaties beschikbaar op Spotify en iTunes. Tegenwoordig hoef je niet meer naar obscure platenzaken om de tweedehandsbakken door te balderen op zoek naar zeldzame muziek.

Roman is al die jaren blijven optreden en heeft waarschijnlijk toch wel behoorlijk van zijn zangcarrière kunnen leven. De belofte uit de jaren zeventig heeft hij echter nooit ingelost, mede vanwege flinke drank- en drugsverslavingen.

Op 24 januari 2004 ging Roman in Brooklyn naar een concert van zijn oude compaan Freddie McGregor, met wie hij als tiener nog aan de kade van Kingston had staan zingen. Tijdens de afterparty klom hij zelf op het podium. Roman zong vol overgave twee nummers, maar toen hij het derde wilde inzetten liet hij de microfoon uit zijn handen vallen, zakte in elkaar en kwam pas weer bij in de ambulance naar het ziekenhuis. Hij klaagde over hevige pijn in de borst.

Na een operatie van zeven uur bezwoer Roman dat hij zijn leven zou beteren. Geen drugs meer en geen drank. Echt waar.

Kort daarop zakte Roman Stewart weg in een coma. De volgende dag overleed hij aan de gevolgen van een hartaanval. Hij was pas 46 jaar en zich wel bewust van het feit dat hij zijn voortijdige dood over zichzelf had afgeroepen. De voormalige koning van de reggae was langzaam van zijn troon gegleden.